1 januari 2011 wordt een gedenkwaardige dag. Niet alleen is dat het moment dat de Nederlandse ziekenhuizen gaan werken met zorgproducten, het is ook het moment dat wij in Nederland de ICD-10 codering ingevoerd willen hebben.
Dit is een bijzondere samenloop van hoogtepunten die ongetwijfeld anders bedoeld is geweest. Oorspronkelijk stond de invoerdatum van DOT gepland voor 1 januari 2009. Omdat een en ander toch ingewikkelder was dan voorzien, is deze datum met twee jaar opgeschoven. Waarmee deze invoerdatum opeens samenkomt met die van ICD-10.
De international Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems is de opvolger van ICD-9. Beide codestelstels zijn iets geheel anders dan de D(iagnose) code uit de DBC. In Nederland wordt nu door een dokter een DBC getypeerd met een Nederlands Diagnose stelsel, en na afloop van een medisch traject coderen medisch codeurs in een ziekenhuis alles om naar het internationale codestelsel ICD-9.
De doelstelling van de landelijke invoer van ICD-10 is om alle medisch codeurs bij te scholen op het nieuwe codestelsel zodat vanaf 1 januari 2011 aan de achterkant niet meer ICD-9 maar ICD-10 wordt gecodeerd.
Tegelijkertijd is de doelstelling van het DOT project om te komen tot eenmalige registratie aan de bron, te gebruiken voor meer doeleinden. En dat is dus wat anders dan de dokter te laten coderen in stelsel 1 en vervolgens iemand anders te laten vertalen naar stelsel 2.
Ofwel, wat we eigenlijk willen is niet alleen de invoer van DOT, met nieuwe zorgactiviteiten (per afgelopen 1 juli), nieuwe zorgproducten (in plaats van DBC’s) en nieuwe tarieven, maar ook een nieuw codestelsel voor het vastleggen van de diagnoses. 2010 wordt een bijzonder jaar.