Heiloo geeft nu vier keer voor Haïti
In een eerdere blog heb ik toegelicht dat ik het geen rol voor de overheid vind om namens de inwoners geld te storten in een noodfonds.
Dat heeft niets te maken met het belang van het noodfonds (ook al is daar ook wel op af te dingen, aldus Arend Jan Boekenstijn in Elsevier) en de diepe ellende die de inwoners van Haïti heeft getroffen. De bevolking van Haïti is zwaar geraakt en dan is hulp meer dan welkom.
Maar het is niet aan ons als overheid om dat namens onze inwoners te regelen. Wij als liberalen gaan uit van de eigen kracht en verantwoordelijkheid van mensen. En het is de eigen verantwoordelijkheid van onze inwoners om een bijdrage te leveren.
Toch heb ik ingestemd gisterenavond in de raadsvergadering met het voorstel van het college van Burgemeester en Wethouders om per inwoner één euro in het noodhulpfonds van de VNG te laten storten. Met pijn in het hart. Niet om die ene euro die nu namens mij gestort wordt. Dat had ook wel meer mogen zijn. Maar keer op keer geven wij geld uit van anderen.
Dat ik toch heb ingestemd is wat ik maar politiek noem. Het geeft geen pas en kan (en zal) alleen maar verkeerd worden uitgelegd als ik als enige bij de behandeling tegen stem. En dan gaat de aandacht naar mij in plaats van naar het goede doel. En voor Haïti kan het geen kwaad.
Het is jammer om met de groep mee te moeten stemmen, maar soms vraagt de politiek offers. Gelukkig is het dan deze keer voor een goed doel.