Het was een bewogen week. Ik was niet de enige politicus die afscheid nam. En voor ons allen geldt dezelfde reden: meer tijd aan het gezin willen besteden. Maar hier houdt de vergelijking wel op. Ik moet gewoon door met mijn normale werk, want voor mij als hobby-politicus geldt wel dat ik de gemeenteraad naast mijn werk als adviseur in de gezondheidszorg deed. En de beroeps kunnen gaan genieten van hun wachtgeld.

Zowel burgemeester Romeyn als fractievoorzitter René van Splunteren hebben afgelopen woensdag hele aardige dingen gezegd over mijn bijdrage aan het politieke handwerk in de raad. En ik heb ik mijn afscheidstoespraak de complimenten herhaald, maar dan in de richting van de raadscollega’s van wie ik een boel heb geleerd. En toen was ik er dan woensdag 10 maart, rond 21:00 voorlopig ook klaar mee.

Donderdag de 11e is de nieuwe gemeenteraad geïnstalleerd, waarbij een van de raadsleden zo verdrietig was over het verlies van stemmen ten opzichte van de vorige verkiezingen dat ie zich helemaal liet gaan. Jammer, want je kan wel de kiezers verwijten dat ze niet op je gestemd hebben, maar om dit verwijt neer te leggen bij andere raadsleden is nogal onzinnig. Natuurlijk doen die ernamelijk  alles aan om zelf zoveel mogelijk stemmen te krijgen.

De kunst word nu om de tijd die ik per week meer beschikbaar ga krijgen niet meteen in z’n geheel aan mijn werk te gaan besteden, maar ook inderdaad aan mijn gezin. Ik heb er alle vertrouwen in dat met behulp van echtgenote en kinderen dat zeker gaat lukken.