Vandaag over een week is het zover: het wordt een geweldig programma met veel bekende muziek. Dit mag u niet missen.
Auteursarchief: Caj
Natuurlijk is de ziekenhuisomzet 2011 gestegen
Verbazing alom dat de omzet van de zorg het afgelopen jaar zo snel is gestegen (http://bit.ly/sjMwGc). Je kan je over alles wel verbazen.
Een van de projecten dat het afgelopen jaar in elk ziekenhuis in Nederland is uitgevoerd is het project BROO: basisregistratie op orde. Omdat het voor de DBC 2.0 (het nieuwe systeem dat vanaf 1 januari live gaat) van nog groter belang is om alle geleverde zorg ook goed vast te leggen, is de kwaliteit van de registratie van de zorg enorm toegenomen.
Veel van de geleverde zorg werd vroeger niet in de administratieve systemen vastgelegd (hopelijk wel in het medisch dossier) omdat dit voor de DBC (of eigenlijk, de FB parameters) toch niet (echt) uitmaakte.
Omdat dit straks wel van belang is is de registratie verbeterd.
Dan is het toch ook niet zo verwonderlijk dat het aantal DBC’s is gestegen. Ons ziekenhuis is ook bezig geweest met het verbeteren van de administratie. Met als logisch gevolg meer DBC’s.
Om daar nu verbaasd over te zijn klinkt wel gek. Dat hadden we zien aankomen.
Natuurlijk moeten patiënten inzicht krijgen in de eigen zorgkosten
Loomans, directeur Zorgbelang Noord-Holland schrijft in zijn blog op Skippr dat hij het geen goed idee vindt om patiënten inzicht te geven in de (eigen) zorgkosten. Hij is bang dat dit averechts werkt. Dat ben ik niet met hem eens.
De heer Loomans wil de dokters kostenbewust maken. Dat is natuurlijk niet verkeerd. Maar dit is zijn alternatief op het inzicht geven in de zorgkosten bij patiënten. Daar ziet Loomans niets in. En dat ben ik niet met hem eens. Het is nu erg lastig, zo niet onmogelijk om enig inzicht te krijgen in de kosten van de genoten zorg. Wat is er tegen dat inzicht? Yunoo, financieel dagboek (AbnAmro) en gelijken draaien op het inzicht geven in de eigen kosten van de huishouding, als antwoord op het probleem dat aan het einde van het geld nog een beetje maand over is.
Overbehandeling is niet alleen iets van dokters, daar vragen ook patiënten om. Niet gehinderd door enige kennis van de kosten. Het is toch niet verkeerd om in ieder geval de mogelijkheid te geven dat inzicht wel te krijgen? Het dom houden van mensen is gelukkig niet van de door Loomans genoemde politieke partij.
Al zie ik wel nogal wat administratieve hobbels die genomen moeten worden voordat wij vanuit het ziekenhuis iedereen een kopie factuur thuis kunnen sturen.
Vooraf inzicht in ziekenhuiskosten?
De VVD neemt een leuk idee over van Martin van Rijn (CEO PGGM): patiënten moeten vooraf inzicht krijgen in de zorgkosten, voordat de behandeling wordt gestart. Ook de nationale ombudsman had hier deze week al ideeën over.
Laten we voor het gemak er even van uit gaan dat dit alleen geldt voor electieve (planbare) zorg. Als je met hoge spoed, sirene en zwaailicht bij ons wordt binnengereden zou het kunnen zijn dat je andere prioriteiten hebt.
In het hele proces om de administratieve lasten te verlichten in het proces van declareren van zorgverlener (in mijn geval ziekenhuis) naar zorgverzekeraar zijn we vergeten ook de patiënt te informeren. Niet alleen geen informatie achteraf, al helemaal niet vooraf.
Het gevolg daarvan is dat er geen Nederlander is die weet wat de zorg (die hij of zij heeft gekregen) kost. En dus ook telkens weer verbaast is als de ziektekostenpremie omhoog gaat.
Om de patiënt vooraf te informeren is dus een goed idee. Als ik andere diensten dan zorg inkoop informeer ik mij ook altijd over de kosten. Of dat nu gaat over een koelkast of een hulp in de huishouding of muziekles. Alleen bij de zorg laten we dat zitten. En dat komt natuurlijk omdat we er van uitgaan dat de rekening, hoe hoog die ook uitpakt, toch wel door een ander wordt betaald.
Het voorstel is om de zorgverzekeraar hier een rol in te laten spelen. Dat is gek. De patiënt(klant) komt bij ons een dienst (zorg) afnemen en gaat aan iemand anders vragen wat dat moet kosten. Die weet dat wel tot op zekere hoogte. Want die derde partij betaalt al heel veel van onze declaraties, maar toch. Ik vraag de slager toch ook niet wat het brood kost?
Voor de goede orde: als de zorgverzekeraar deze informatie aan de patienten wil gaan vertellen ben ik niet tegen: ik voorzie namelijk veel werk en ik vind het nooit erg als iemand anders mijn werk uitvoert.
Ik ben alleen bang dat het verzoek uiteindelijk toch bij ons (ziekenhuizen) komt. En ik zie toch een uitdaging. Dit is een administratieve last waar ik niet op zit te wachten. De enige optie die ik zie is dat we de regulier stroom digitale informatie naar de verzekeraar aftappen en elke patiënt via email ook informeren. Vooral niet op papier: veel meer werk, veel meer bos nodig en wie gaat dat allemaal betalen?
En dit is dan informatie achteraf. Informatie vooraf is nog lastiger. Vanaf 1 januari aanstaande gaan we niet meer van te voren uitdenken wat voor zorgproduct we gaan leveren (zoals nu met de DBC systematiek) maar gaan we aan de hand van de geleverde zorg afleiden welk zorgproduct (met welk tarief) het geworden is (DOT). Waarbij dan nog wel sprake is van gemiddelde kosten, maar een complexe knie-operatie kost meer dan een eenvoudig geval. En de aard van ons werk is toch dat het lang niet altijd mogelijk is om van te voren te bepalen of een patiënt met een eenvoudig of een complexe vraag langs komt.
Het lijkt dus wel een voor de hand liggend voorstel van de VVD maar er zitten meer haken en ogen aan dat je op het eerste moment zou bedenken. Ik hoop dat ze nog even verder denken voordat het verplicht wordt, en natuurlijk help ik in dat proces graag mee.
Social media voor gedragsverbetering
Mayo Clinic gaat heel ver om een goede gezondheid onder de aandacht te brengen: http://youtu.be/kkps4XwvxK4.
Lachen om de hash code
Om zeker te weten dat wij als ziekenhuizen straks de Grouper echt gaan gebruiken moeten wij hash codes gaan meesturen. Op Wikipedia staat een bruikbare uitleg van de hash.
Een en ander is een nogal omslachtige behandeling om vast te stellen dat wij als ziekenhuizen niet frauderen. En dat terwijl het moment van factureren een heel onhandig moment van frauderen. Je kan met fraude meer winst maken als je dat eerder in het administratieve proces doet. Maar dit alles terzijde (het lijkt me wijs hier niet verder op in te gaan
Maar nu moeten we die hashcode ook op een papieren factuur gaan zetten. Dus als wij een rekening direct naar een patiënt sturen (in tegenstelling tot wat gebruikelijker is direct naar de zorgverzekeraar) dan moet op deze factuur ook de hashcode die wij van de grouper hebben ontvangen.
Dat ziet er ongeveer zo uit:
Qwertgbnmkghajlkfsljf824uorehjljnluqoprijp0plajdnlanlwjq092iu34-0825-uy7309y298u42ejwfhankjsdhfajshQwertgbnmkghajlkfsljf824uorehjljnluqoprijp0plajdnlanlwjq092iu34-0825-uy7309y298u4 2ejwfhankjsdhfajsh
ergens onder op een factuur.
Dit lijkt me niet helpen aan de verbetering van de Nederlandse gezondheidszorg. Waar staat DOT ook weer voor?
En het grootste probleem: wij krijgen de vragen van de patiënten hierover, niet de zorgverzekeraars.
Kijk, ik verkneukel me natuurlijk wel bij het idee alleen al dat iemand bij een zorgverzekeraar (een nog aan te stellen stafmedewerker hashcode) dit gaat overtypen in hun hashcode controlemodule. Alleen mag zo iemand geen typefouten maken (daar wordt ie ook op aangenomen
want anders wordt een factuur afgewezen vanwege een typefout, en moet mijn controlemedewerker hashcodes dat weer gaan uitzoeken.
Ik stel dus voor dat we nadenken over een oplossing. Bijvoorbeeld dat we een eigen database maken waar we hashcodes gaan opslaan, met het factuurnummer als sleutel. Ook een onzinnige actie hoor, maar als dan een ZV bij ons komt vragen naar de hashcode bij een bepaalde factuur kunnen we die (in de mail?) opsturen.
Al typend vind ik het steeds leuker worden, overigens ook steeds onzinniger. De ZV willen weten of wij de grouper geraadpleegd hebben en ze denken dat dit alleen maar kan door een hashcode op papier mee te sturen. Wellicht zijn er ook andere, meer serieuze mogelijkheden. Ik hoor ze graag.
Er zijn teveel coderingen voor de ziekenhuiszorg
In al onze wijsheid hebben (ooit) de academische ziekenhuizen besloten niet uit de voeten te kunnen met de codes van DBC-Onderhoud om uitgevoerde handelingen vast te leggen. Deze verrichtingencodes (en straks heten ze codes voor zorgactiviteiten) waren veel te ruim gekozen om de specialistische zorg die wij als bijzonder ziekenhuis leveren goed te kenschetsen.
Daarom zijn door ons (of: op ons verzoek) CBV codes bedacht (zie voor de echte uitleg de website cbv.nl en bijvoorbeeld http://www.cbv.nl/bestand/bestand2.html).
Ik heb geen enkele twijfel over de toegevoegde waarde van deze gedetailleerde codering. Maar wel over de problemen waar wij onszelf als CBV gebruikende ziekenhuizen in gemanouvreerd hebben.
Want waar DBC-Onderhoud zich druk bezig houdt met het ontwikkelingen nieuwe codes voor (nieuwe) zorgactiviteiten kan het niet anders dan dat het CBV (inmiddels onderdeel van DHD) per definitie achter de feiten aanholt om van die nieuwe codes ook bijbehorende CBV voor ons te maken.
En natuurlijk heeft DBC-Onderhoud tijd nodig om dit werk nauwkeurig uit te voeren en af te stemmen met alle belanghebbenden, en natuurlijk heeft CBV ook tijd nodig om dit werk nauwkeurig uit te voeren en af te stemmen met alle belanghebbenden.
Maar voor ons als ziekenhuizen betekent dit wel dat de tijd die over is om dit in te voeren uiterst beperkt is. Wij hopen nu dat er eind november een goede codering beschikbaar is die we in 2012 met de introductie van DOT kunnen gebruiken. En omdat wij als ziekenhuizen geen idee hebben van de omvang van de wijzigingen die eind november op ons af komen, is het ook erg lastig planninen alles te verwerken.
Hoewel ik de aanloop naar de gedetailleerde codes begrijp, hoop ik wel dat wij als partijen ooit gaan nadenken over de gekkigheid dat partij 1 codes gaat opstellen om geleverde zorg vast te leggen en dat partij 2 die codes gaat omvormen naar andere codes. Dat klinkt niet erg Lean.
Helemaal niet als je weet dat alle ziekenhuizen zich verplicht hebben de CBV codes te gaan gebruiken per 2014. Zou het echt niet anders kunnen?
Kan Nederland toe met minder ziekenhuizen?
Dat (onze) vereniging van ziekenhuizen boos is op Wiegel omdat hij vindt dat we in Nederland wel afkunnen met minder ziekenhuizen (interview in AD) is de juiste reactie. Daarvoor zijn ze onze belangenvereniging.
In Heiloo waar ik woon kunnen we kiezen uit Medisch Centrum Alkmaar (straks Heerhugowaard), Rode Kruis ziekenhuis in Beverwijk, Waterlandziekenhuis in Purmerend, Spaarne in Haarlem / hoofddorp, Westfriesgasthuis in Hoorn, twee academische huizen in Amsterdam en nog heel veel andere huizen in Amsterdam.
Heeft mijnheer Wiegel echt ongelijk?
Wij staan op 37 in de AD top 100
Gelukkig in de bovenste helft: wij staan op 37 in de AD ziekenhuizen top 100 en klimmen (2010: 48).
Laag genoeg voor de algemene opmerking: onderzoeken zoals dit zijn een momentopname, of, ze meten de verkeerde dingen. Toch maar op zoek naar de verbeterpunten. En kijken waar Elsevier straks mee komt.
Hier de link naar de hele AD top 100 2011.
de hele lijst.
Is twitteren over je collega’s nuttig??
Een van mijn collega’s heeft een reprimande gekregen (vriendelijk geformuleerd maar toch) over een tweet over de tegenvallende dienstverlening van de afdeling ICT. Onder het mom van de vuile was niet buiten hangen werd in vriendelijke bewoording verzocht commentaar op de interne dienstverlening niet publiekelijk te uiten.
Ik heb de afgelopen vakantieperiode gebruikt om een aantal boeken te lezen over precies dit onderwerp: social media (in de gezondheidszorg). ‘Throwing sheep to the boardroom‘ had ik al bijna uit, ‘What would Google Do’ van Jeff Jarvis nu ook, en een flinke stapel weblogs van Lee Aase, social media goeroe, verbonden aan Mayo Clinic heb ik ook tot mij genomen.
Eigenlijk ben ik het er wel mee eens (inhoudelijk) dat het publieke twitter, niet de meest aardige plaats is om je ongenoegen over collega’s te ventileren. Maar tegelijkertijd is het (procesmatig) natuurlijk in 2011 een uitgelezen plaats om je frustraties hierover kwijt te raken. Bovendien, elders kan je ze niet kwijt. Binnen de organisatie zelf is er geen plek voor dit soort opmerkingen.
Juist Twitter (maar ook Yammer had gekund) is een uitstekende plaats voor opmerkingen over het functioneren van de organisatie. Als er namelijk niemand op reageert ben je blijkbaar de enige met frustraties en ligt het aan jou. Dan is vrij snel duidelijk dat een eenmalige fout was die altijd kan voorkomen. En helemaal mooi zou het zijn als de tweet door het genoemde organisatie-onderdeel zou worden opgepakt om de dienstverlening nóg verder te verbeteren.
Als deze tweet de eerste is in een lange rij van opmerkingen is er blijkbaar meer aan de hand en wordt het de hoogste tijd om eens goed naar onszelf te kijken. Al ben ik voorlopig bang dat het aantal mensen dat hierover durft te twitteren nog niet zo groot is, dus dit soort ‘adhesie’ betuigingen zal nog wel loslopen.
De rol van social media is niet meer weg te denken uit de maatschappij. En hoewel een ziekenhuis een speciale plek vervult zijn wij gewoon onderdeel van die maatschappij (al zijn wij natuurlijk heel bijzonder
Commentaar op onze organisatie hoort daarbij. En dan is het nu alleen nog maar commentaar op een van de ondersteunende diensten, niet eens medisch. Maar dat hogerhand dit geen goed plan vindt is ook onderdeel van het groeiproces
Ik hoop dat een volgende keer de aangesproken afdeling zelf reageert op Twitter (van een ontevreden klant leer je het meest, geldt ook voor ons) en niet meer afdeling voorlichting. Twitter moet niet het vuilspuiterijkanaal worden van collega’s die ontevreden zijn (dat was hier overigens in het geheel niet zo). Maar mocht dat onverhoopt toch het geval worden, dan hebben we een heel ander probleem te pakken, dat niets met Twitter of welke vorm van Social Media te maken heeft.
