Ik stop met de gemeenteraad

10 Maart aanstaande is mijn laatste raadsvergadering. Ik heb besloten te stoppen als raadslid voor VVD Heiloo. En hoewel ik het heel jammer vind heb ik geen spijt van deze beslissing.

Als ik in maart afscheid neem heb ik er zes jaar op zitten. Zes jaar waarin ik met zo veel mogelijk enthousiasme, en ook heel veel plezier het liberale gedachtengoed van de VVD in Heiloo heb verdedigd. En zes jaar waarin ik zo goed mogelijk gestreden heb voor het belang van Heiloo en onze inwoners. Natuurlijk, met wisselend succes, maar wel met volle overgave.

Het lastige aan de politiek is dat je met succesvolle acties niet altijd de krant haalt, laat staan dat inwoners achteraf nog weten wat mijn rol is geweest. Zo ben ik erg trots op het feit dat met name door mijn inspanning de (WMO-)clientenraad is blijven bestaan in het jaar waarin de WVG (wet voorziening gehandicapten) afliep en de WMO (Wet maatschappelijke ondersteuning) nog niet actief was. Ik heb het gecontroleerd bij de WMO clientenraad: zelfs de voorzitter wist dit niet. Dat maakt niet dat ik er ongelukkig van ben geworden of chagerijnig. Het toont aan dat je als politicus bevlogen moet zijn, een zekere visie moet hebben op de ideale (liberale!) samenleving maar vooral idealist moet zijn. Een idealist die zich niet laat afleiden door grote krantenartikelen, roem of eervolle vermeldingen, maar vanuit een innerlijke overtuiging gewoon z’n gang gaat.

Dat ik inmiddels van alle kanten complimenten krijg over mijn functioneren in de raad en de commissie Maatschappelijke Zaken vind ik natuurlijk wel erg leuk. Zo ijdel ben ik ook wel weer. Zelfs van mensen die ik niet ken hoor ik dat ze het jammer vinden dat ik besloten heb te stoppen. En dat is plezierig, en zou me haast motiveren om door te gaan :-) .

Maar dat zit er op de korte termijn niet in. Ik heb een baan als adviseur in de gezondheidszorg en een gezin met jonge kinderen en dat samen is meer dan een dagtaak. Daar heb ik dus een aantal jaar de politiek bij gedaan  en daarmee heb ik het thuisfront beslist tekort gedaan. Nu wordt het tijd dat goed te maken.

Natuurlijk blijf ik de (lokale) politiek volgen. En als er weer onrust is in een wijk in Heiloo (zoals indertijd in de krant stond: ‘Trammelant in Termijen’) zal ik de politiek zeker weten te vinden om daar snel iets aan te laten doen. Maar me intensief bemoeien met een nota peuterspeelzaalbeleid (die ik enkele jaren geleden in eerste instantie heb afgekeurd om de betreffende wethouder de kans te geven er in tweede instantie een kwalitatief goede nota van te maken) doe ik niet . De uitvoering van de nota mantelzorgbeleid (die we zelfs twee keer hebben teruggestuurd, maar wat nu een gedegen nota is die mantelzorgers in Heiloo verder helpt) zal ik slechts vanuit de verte volgen.

Mijn weblog blijft natuurlijk bestaan. De laatste maanden is het schrijven van stukjes er wat bij in geschoten, terwijl ik toch zo veel te vertellen heb. Met name over de veranderingen in de ziekenhuiszorg. Er gaat dit jaar nog zoveel gebeuren, dat er voldoende stof is om over te bloggen. En als het goed is krijg ik daar dan ook meer tijd voor.

Graag nodig ik iedereen, die mij persoonlijk of via via heeft laten weten mijn afscheid te betreuren, nog eenmaal uit op mij te stemmen. Dat kan nog wel. Ik sta vrijwel onderaan de lijst van VVD Heiloo. Ik zal elke stem die ik krijg opvatten als bedankje voor de inspanning van de afgelopen zes jaar. Maar vergis u niet: ik kom niet terug. Uw stem gaat hiermee niet verloren want elke stem die ik krijg komt terecht bij de VVD. En elke stem is welkom om de VVD in Heiloo weer de grootste partij te maken. Met zorg voor Heiloo, met aandacht voor de financiën van Heiloo en om het eigen karakter van Heiloo te bewaren. Ik wens mijn opvolgers veel succes.

Nota mantelzorgbeleid

In de commissie Maatschappelijke Zaken van 16 november is ook gesproken over de nota mantelzorg. Ook een nota met historie. En hoewel steeds beter nog (net) niet die doelstelling die mantelzorgers in Heiloo écht helpt.

De kern van de nota mantelzorg is dat mantelzorgers in Heiloo erg gewaardeerd worden (mee eens), dat ze ondersteund moeten worden als dat mogelijk of noodzakelijk is (mee eens) maar dat tot nu toe weinig mensen gebruik maken van de mogelijkheden die de gemeente hier kan bieden (ook mee eens). En dat het belangrijkste doel van de nota mantelzorg in Heiloo is om de term mantelzorg in Heiloo bekend te maken. En dat is nu helemaal geen goed idee. 

Ik heb het laatste jaar van nabij mantelzorg meegemaakt. Van een ouder echtpaar dat ik ken zat de een in de kreukels en nam de andere de (zware) zorg op zich. Typisch mantelzorg. Maar zo werd dit helemaal niet herkend: “Wij zijn meer dan 50 jaar getrouwd. Wij hebben altijd voor elkaar gezorgd. En dat blijven we ook doen.” Dat de verzorgende hier bijna aan onderdoorging was verder niet aan de orde, laat staan het vragen van hulp als mantelzorger.

Dat wij als gemeente, gemeentelijke instellingen of gemeenteraad de term mantelzorg gebruiken is goed. Moeten we ook vooral niet veranderen. Wij zijn ingewijd in het jargon en kunnen hier best mee omgaan. Maar wij moeten ons jargon niet opdringen aan de inwoners van Heiloo die zich niet herkennen in een term die ze niets zegt.

Daarom moet de doelstelling van het mantelzorgbeleid niet zijn het bekend maken van de term mantelzorg, maar wel van de mogelijkheden die er zijn als de zorg voor je naaste je te (bijna) teveel wordt. De aandacht van de gemeente moet zich dus richten op het vinden van de mensen die hun naaste (partner, kind, ouder, buurvrouw of anders) hulp bieden en aan hen laten weten dat ze hulp kunnen krijgen om de zware last van de zorg te helpen verlichten.

De fractie van VVD Heiloo zal samen met die van GroenLinks en het CDA een tekstvoorstel indienen met deze strekking en dan hopen we dat de mantelzorgers ons als gemeente wel weten te vinden.

Nota vrijwilligersbeleid

De commissie Maatschappelijke Zaken van de gemeente Heiloo heeft zich afgelopen maandag, 16 november, gebogen over de nota vrijwilligersbeleid. Een document met een langere geschiedenis omdat wij als commissie de vorige versie niet goedkeurden.

Kern van het plan is het aanwijzen van een vrijwilligerscoordinator. Iemand die de contacten met de vrijwilligers onderhoudt, hen ondersteunt, vrijwilligers met organisaties kan verbinden en verder op de een of andere manier vrijwilligers kan helpen. Een goed idee, en dit voorziet duidelijk in een behoefte. Dit blijkt uit de goede ervaringen van de vrijwilligerscoordinator tot nu toe.

Het voorstel is echter de vrijwilligerscoördinator onderdeel te laten zijn van de Stichting Welzijn Heiloo (voorheen SOW). En dat vindt VVD Heiloo om meer dan één reden geen goed idee.

Door de vrijwilligerscoördinator bij de SWH onder te brengen lijkt het er erg op dat zij voornamelijk in het leven is geroepen voor vrijwilligers die met zorg te maken hebben, of in sociaal verband, De maatschappelijk sfeer dus. Maar het grootste aantal organisaties die in Heiloo met vrijwilligers werken zijn sportorganisaties. Die een ander type ondersteuning nodig hebben. En die misschien wel meer moeite hebben met het vinden van deze ondersteuning als deze bij de SWH is ondergebracht En dat blijkt ook wel want tot nu toe is er maar één sportorganisatie die gebruik maakt van de support van de vrijwilligerscoördinator.

Daarnaast is het niet mogelijk om onze verplichting als raadslid, controle, uit te oefenen op de SWH. Kijk, als een wethouder er een potje van maakt kan de gemeenteraad hem hierop aanspreken en desnoods bedanken voor de moeite en naar huis sturen. Dus als een vrijwilligerscoordinator niets opbrengt of verkeerde dingen doet, kunnen we in principe de wethouder erop aanspreken. Maar dit kan niet als de SWH hiervoor geld krijgt. Dan kan de gemeente er nauwelijksenige controle op uitoefenen. De fractie van VVD Heiloo is groot voorstander van de inzet van de vrijwilligerscoördinator, en is van mening dat de extra kosten die een dergelijke ondersteuning met zich meebrengt als baten (in euro’s of maatschappelijk) zich dik terugverdienen.

Maar de vrijwilligers, álle vrijwilligers, in Heiloo moeten deze coordinator wel kunnen inzetten. En dan is het voor zowel de controleerbaarheid, als de vindbaarheid van belang dat de vrijwilligerscoördinator een duidelijke plaats krijgt in de gemeentelijke organisatie.

Dag van de mantelzorg

Gisteren, 10 november, was het de dag van de mantelzorg. Een dag die bedacht is om mantelzorgers in het licht te zetten. Een aardig gebaar natuurlijk, en de complimenten zijn terecht, maar ik ben van mening dat deze complimenten niet aankomen. En al zeker niet bij de mantelzorgers.

Ik heb het afgelopen jaar van dicht bij mantelzorg meegemaakt. In mijn omgeving woont een echtpaar waarvan mijnheer zwaar in de lappenmand lag, en mevrouw de verzorging op zich nam. Waarbij naar alle maatstaven de verzorging veel verder ging dan het reguliere werk dat een echtpaar voor elkaar doet. En toch wringt daar de schoen. Volgens betrokkene was hier beslist geen sprake van mantelzorg. “Wij zijn ruim 50 jaar getrouwd en hebben al die tijd voor elkaar gezorgd. En dat doe ik nu dus ook”. Alle extra ondersteuning die beschikbaar is voor mantelzorgers vindt het echtpaar niet nodig, want dit is “gewone zorg”. En als je hier middenin zit, en zorgt voor een geliefde zie je niet dat de zorg inmiddels vele malen meer is dan gezond is voor de verzorgende, en dan zelfs ten koste kan gaan van de verzorgende.

Daarom gaat ‘de dag van de mantelzorg’ z’n doel voorbij. Mantelzorgers hebben er niets aan omdat ze zich niet tot de doelgroep rekenen, laat staan iets kunnen met complimenten.

Een van de doelstellingen van gemeente Heiloo in de nota mantelzorgbeleid is dat het begrip mantelzorg bekend is bij alle inwoners. Een Heillooze actie. Er moet veel energie gestoken worden in een doelgroep die zichzelf hierin niet wil herkennen. Verkeerd gebruik van het geld, terwijl ook hier zoveel nuttige dingen vanuit de gemeente mogelijk zijn.

Daarom stel ik voor om af te stappen van het begrip ‘mantelzorg’. Dat wij als professionals (in de politiek of in de zorg) ons eigen jargon gebruiken is ok, maar laten wij daar het publiek niet mee lastig vallen. Wij gaan ons richten op de inwoners die ‘meer zorg leveren dan u zelf aankunt’. En of dit de kreet moet worden om te hanteren weet ik niet, maar een beetje communicatiebureau vindt vast iets bruikbaars. En dan richten we onze energie op het ondersteunen van de verzorgende, door het wegnemen van administratieve barrieres, het ondersteunen bij het leveren van de benodigde zorg, het signaleren van signalen dat het teveel wordt, en het informeren over de mogelijkheden die de gemeente biedt om de eerder genoemde ‘gewone zorg’ (die eigenlijk teveel wordt) te helpen verlichten. En bij de gemeente ligt dan de zware taak om de doelgroep te vinden die zelf niet gevonden wil worden. Een lastige klus maar wel dankbaar. Want deze doelgroep kan een extra beetje zorg best gebruiken.

Onze goede bedoelingen pakten maandag slecht uit.

De commissie Maatschappelijke Zaken vindt het een goed idee om ‘op lokatie’ te vergaderen. Dus niet altijd in het gemeentehuis, maar ook eens ergens anders in Heiloo. Zo hebben we al eens vergaderd bij de Stichting Welzijn Heiloo, bij de Stichting Peuterspeelzalen Heiloo  en maandag dus bij de nieuwe Springschans.

We krijgen bij zo’n vergadering eerst een rondleiding waarbij de bijzonderheden van de stichting of het gebouw worden toegelicht, en aansluitend vergaderen we dan. Enigszins improviserend want er is geen geluidsinstallatie en de meeste lokaties zijn niet zo groot dat er veel toeschouwers bij kunnen. 

Daar ging het maandag dan ook mis. Vanwege het onderwerp Jeugd OntmoetingsPlek (JOP) in plan Oost, dat door ons op de agenda was gezet, was de publieke tribune goed gevuld en dat pakte niet fijn uit. Volwassen mensen moesen op lage bankjes zitten, in de verlaagde ‘gymzaal’ van de Springschans. Insprekers (onze gasten die het woord hebben gevoerd) waren niet voor iedereen goed te horen, net zo min als de leden van de commissie.

 Ik denk dat het wel een goede vergadering is geweest, en dat zowel de commissie als de gasten hun punten over de JOP met elkaar hebben kunnen uitwisselen. De setting was helaas voor onze gasten minder gelukkig en dat is jammer. Hoe we dat een volgende keer beter kunnen doen zal van de vergaderlokatie afhangen. En meestal krijgen we niet zoveel gasten. Maar het principe om op lokatie te vergaderen is een goed idee en werkt drempelverlagend voor het publiek.

Ik hoop dat u de volgende keer weer langs zult komen.

Commissie Maatschappelijke Zaken: weer een jongerenverordening

Zoals ik al eerder schreef hebben we in de commissie Maatschappelijke Zaken van afgelopen maandag (14 september 2009) de lokale verordening tijdelijke regels Wet Investeren in Jongeren vastgelegd.

Heel nuttig allemaal, zie mijn vorige blog hierover. Maar wel jammer dat er alleen maar regelgeving bijkomt. VVD Heiloo is een groot voorstander van meer duidelijkheid en minder regels. Maar dit college komt alleen maar met meer regels. Meer regels voor jongeren, meer regels voor ouderen, meer regels voor iedereen.

En natuurlijk, we hebben een paar verouderde artikelen geschrapt in de algemene politieverordening, dus er is ook wel iets verdwenen de afgelopen vier jaar, maar als we het echt zouden uitrekenen, is het aantal regels (verordeningen) alleen maar toegenomen.

Ik ben een voorstander van het opstellen van één jongerenverordening. Alle regels die voor jongeren in Heiloo van belang zijn komen in dit ene document. En dit document kent natuurlijk verschillende hoofdstukken (over werk, over onderwijs, over alcoholgebruik, en nog veel meer) maar wel één geheel. Dan weten jongeren ook wat wij in Heiloo van ze verlangen, welke rechten ze hebben en welke plichten. Volgens mij is dat voor iedereen duidelijk.

De Wmo verordening biedt hiervoor een mooi houvast omdat we wettelijk verplicht zijn een wmo verordening vast te leggen, met daarin een prestatieveld (‘hoofdstuk’) jongeren. Laten we dit dan gebruiken voor alles wat met jongeren te maken heeft.

Helaas is de wethouder met de portefeuille jongeren niet met me eens dat transparantie hierin goed zou zijn voor (de jongeren in) Heiloo.

Commissie Maatschappelijke Zaken: de WIJ komt eraan

Dit was de week van de commissies. De eerste na het zomerreces, we gaan er nog een half jaar flink tegen aan totdat in maart de verkiezingen zijn. In de uitkijkpost stonden deze aangekondigd voor 2 maart maar buiten Heiloo gaat iedereen ervan uit dat het op 3 maart 2010 zover is. Maar dit terzijde.

Wij hebben in de commissie Maatschappelijke Zaken gesproken over de WIJ, de Wet Investeren in Jongeren.

Op 1 oktober 2010 treedt de Wet investeren in Jongeren in werking. Een nieuwe wet die jongeren meer mogelijkheden en rechten biedt om betaald werk te krijgen, en de verplichting van de gemeente om te helpen als dat niet lukt. Een goed initiatief. Dus daar zijn we erg voor. De VVD is de echte Partij van de Arbeid: wij zijn voor de warmte van een baan, boven de kilte van een uitkering.

Wat wel weer jammer is dat een en ander erg overhaast gerealiseerd moet worden. Wij hebben nu namelijk niet de invulling voor de gemeente Heiloo van deze wet vastgelegd, maar een lokaal noodwetje (ofwel verordening) omdat geen tijd meer is tot aan 1 oktober om een echte invulling te geven. We nemen nu de standaard over en gaan dan de komende maanden nadenken over een Heiloo-er variant en invulling.

Dat de (rijks)overheid de uitvoering van regels teruglegt bij ons als gemeente kan best. En werkt soms beter ook, want wij zitten veel dichter tegen de doelgroep aan. Maar het is wel jammer dat dit zo slordig gebeurt dat wij met noodwetjes aan de gang moeten om jongeren niet in een gat te laten vallen.

Noord-Kennemerland wil alcoholgebruik jeugd ‘stabiliseren’

Het alcoholprobleem onder jongeren in Noord-Kennemerland is groter dan in de regio West-Friesland. Toch wil Noord-Kennemerland hier niet zo hard tegen optreden als de West-Friezen doen. Dit blijkt uit het programmaplan alcoholmatiging Jeugd Noord-Kennemerland.

De  redacteur van het Noord-Hollands Dagblad constateert dit verschil in het NHD van 2 juli jl. Het was mij ook al opgevallen toen we dit onderwerp in de commissie Maatschappelijke Zaken bespraken.

“Onderzoek van de GGD Noord-Holland Noord heeft uitgewezen, dat het percentage jongeren dat de afgelopen maand dronken is geweest, 33 bedraagt. Dat is ver boven het landelijke gemiddelde van 21.

Het programmaplan loopt tot eind 2010 en richt zich op jongeren van 10 tot 16 jaar. Het doel is een stabilisatie van het huidige gebruik. Dat houdt in het voorkomen van een verdere toename. Ter vergelijking: de tien gemeenten in de regio West-Friesland hebben zich in een convenant met het ministerie van binnenlandse zaken vastgelegd op een vermindering van het alcoholgebruik onder jongeren. Dit beleid moet ervoor zorgen dat de groep jongeren in de leeftijd 10-23 jaar die drinkt, dit jaar nog 5 procent kleiner is dan in 2007. Verder moet de overlast van jongeren ook dit jaar nog met 5 procent zijn afgenomen.

Het plan van Noord-Kennemerland gaat dus minder ver. Dat gaat uit van proberen de stijging van alcoholgebruik bij jongeren te stoppen.”

aldus Bergman in het NHD.

VVD Heiloo heeft in het recente verleden bij de wethouders sport en jeugd al meermalen aangedrongen op een aanpak van het gebruik van alcohol in sportkantines. Onderdeel van het programmaplan alchoholmatiging Jeugd Noord-Kennemerland is sportclubs mee te nemen in een cursus ‘verantwoord tappen’. Onderzoek heeft namelijk uitgewezen dat jongeren onder de 15 jaar in sportkantines vrij makkelijk alcohol kunnen krijgen. Blijkbaar zijn de ideeën hierover van VVD Heiloo in goede aarde gevallen, en staan ze nu in het programmaplan

Blijft wel raar dat de West-Friezen in hun aanpak verder willen gaan dan wij in Noord-Kennemerland. Volgens gemeente Heiloo is dat een overblijfsel van voor de fusie van de GGD’s (NK en WF), die, toen ze nog niet gefuseerd waren, beiden een eigen plan trokken. Maar een verklaring waarom de West-Friezen ambitieuzer zijn dan de Kennemers is dat niet. Zijn zij te ambitieus en wij realistisch? De tijd zal het leren. En VVD Heiloo blijft dit belangrijke onderwerp volgen.

Aan de nota vrijwilligersbeleid 2009-2011 is nog enig sleutelwerk nodig.

Op de agenda van de cie MZ van 18 juni stond de nota vrijwilligersbeleid 2009-2001. Onderstaand de reactie van VVD Heiloo.

 

We hebben in Heiloo 250 vrijwilligersorganisaties. Dat is een indrukwekkend aantal voor de omvang van ons dorp en is wat VVD Heiloo betreft een compliment waard. Maar laten we het niet overdrijven. Regelmatig publicatie over de waardering voor vrijwilligers in de Uitkijkpost is teveel van het goede. Natuurlijk, iedereen waardeert een compliment. Maar alleen als het echt gemeend is en relevant. Om ons nu voor te nemen regelmatig complimenten te gaan publiceren komt op ons onecht over, en heeft dan eerder negatieve consequenties dan dat het motiverend werkt.

 

De SOH heeft aangeboden, overigens betaald, de rol van vrijwilligerscoördinator in te vullen. Dat vindt mijn fractie een te beperkte invulling van de rol van vrijwilligerscoördinator. Als de SOH de eigen doelgroep verandert en naast ouderen ook de jeugd als doelgroep wil hebben kunnen we er opnieuw over spreken. Als ik lees dat er in Heiloo ook een Platform Vrijwilligersorganisaties Heiloo bestaat, dan lijkt me dat eerder de plaats voor een vrijwilligerscoördinator. Wij zijn voor een vrijwilligerscoördinator voor heel Heiloo, dus ook voor de jeugd. Een vrijwilligerscoördinator voor alleen de oudere inwoners van Heiloo vinden wij niet passend.

 

Wij hebben in Heiloo, ik heb het al eerder genoemd, 250 vrijwilligersorganisaties. Ik weet niet wat gemiddeld is in een gemeente van onze omvang, maar op mijn fractie komt dit over als indrukwekkend. Een fysieke vrijwilligersmarkt lijkt ons dan ook niet razend veel toevoegen. Iets wat er erg op lijkt hebben we overigens al. Dat noemen we de Uitmarkt. Uitstekend initiatief, georganiseerd door de bibliotheek. Zeer de moeite waard. Vooral niet dunnetjes overdoen.

 

Wellicht kan de wethouder ons toelichten wat de toegevoegde waarde is van een jaarlijkse internationale vrijwilligersdag. Volgens de definitie gaat het om een door de vrijwilligersorganisaties van de Verenigde Naties ingestelde dag om wereldwijd het vrijwilligerswerk respect te tonen en te promoten. De komende internationale vrijwilligersdag is op 5 december. Denkt u nu echt dat op deze dag in Nederland veel aandacht naar de vrijwilliger gaat? Anders dan naar die ene die die dag in het middelpunt van de belangstelling staat?

 

Uit de gepresenteerde cijfers is niet duidelijk hoeveel vrijwilligers in Heiloo actief zijn. Het getal van 2700 wordt genoemd, met de kanttekening dat dit een te laag cijfer uit een enquete is. Als Heiloo het landelijk gemiddelde volgt is 44% van de volwassen in Heiloo vrijwilliger. Dat zijn er bijna 7500. Die kunnen kiezen, ik val in herhaling, uit 250 organisaties. Een vacaturebank komt op mijn fractie over als een leuk speeltje. Een inwoner van Heiloo die tijd in de maatschappij wil investeren kijkt eens op www.heiloo.nl, of op www.heiloo-online.nl, of bladert in de gemeentegids. Of loopt langs bij SOH of het platform vrijwilligersbeleid Heiloo. Als je dan nog geen keuze hebt kunnen maken waar je gelukkig van wordt, gaat dat ook niet lukken met een informatiezuil. Wij zijn tegen dit voorstel.

 

We hebben in Heiloo geen idee van het aantal vrijwilligers. Het in de nota beschreven beoogde resultaat van de prestaties in de periode 2009-2011 is om een actueel beeld van het aantal te hebben. Dit wordt een administratie om de administratie. En dat gaan we elk jaar publiceren. Wow. En hoewel we nog niet eens weten hoeveel vrijwilligers we hebben willen we toch groeien met 2%. De vraag van mijn fractie is dan ook wat een vrijwilliger in Heiloo hier nu allemaal aan heeft. Erg weinig zijn wij van mening. En dat brengt mij dan bij de notitie van de Stichting Vrijwillige Palliatieve Terminale Thuiszorg Heiloo. De voorstellen die zij noemen komen als veel minder kostbaar en veel zinniger over.

 

Mijn fractie is voorstander van het voorstel om het Platform Vrijwilligersorganisaties Heiloo de  status te geven van de Adviescommissie Welzijn die gevraagd en ongevraagd advies kon uitbrengen aan het College. Dit kan enerzijds aanleiding zijn voor nog niet deelnemende organisaties om zich bij het Platform aan te sluiten; anderzijds voelen de organisaties die niet onder de WMO vallen zich dan ook bij de gemeente vertegenwoordigd.

 

Ook het voorstel voor de Stimuleringsregeling Deskundigheidsbevordering Vrijwilligers vinden wij een goed idee. Daarmee levert de gemeente een serieuze bijdrage aan het vrijwilligerswerk waar ze ook nog wat aan hebben ook. Daar mag wat ons betreft geld heen.

 

Voorzitter,

Graag wil de fractie van VVD Heiloo de waardering uitspreken voor de vele vrijwilligers die in Heiloo actief zijn. Wij nemen deze inwoners, die hun vrije tijd, onbetaald inzetten voor het welbevinden van de gemeenschap serieus en zijn ze zeer erkentelijk. Daarom vinden wij het niet noodzakelijk om over de komende drie jaar ruim 100.000 euro te besteden om 2% meer mensen te motiveren ditzelfde te doen.

Mijn fractie geeft de ph in overweging de nota vrijwilligersbeleid terug te nemen en te komen met een voorstel waar de vrijwilligers in Heiloo echt iets aan hebben.

Stiekem vergaderen in Heiloo (of niet)?

Een interessante discussie vindt plaats binnen politiek Heiloo. Het is het afgelopen jaar gebruikelijk geweest dat wij ons als commissieleden van de commissie Maatschappelijke Zaken af en toe informeel, zonder publiek, lieten informeren door wethouders of ambtenaren over lopende ontwikkelingen in de Heiloose of landelijke politiek. Zo hebben we informele voorlichtingsavonden gehad over de GGZ, de WMO, de ontwikkelingen op het gebied van wonen, welzijn en zorg, indirecte subsidies en meer.

Buitengewoon informatief, waarbij wij zonder politieke lading van gedachten kunnen wisselen over zaken die van belang zijn, en waar je net iets langer bij stil wilt staan dan in een openbare vergadering mogelijk is. Bovendien, in een openbare vergadering moet je altijd oppassen dat je politiek correct formuleert (lukt niet altijd, sorry, weet ik) en in een informele setting kan je ook zonder verdere gevolgen eens met ambtenaren sparren over ontwikkelingen die Heiloo treffen.

En vervolgens worden alle onderwerpen gewoon in alle openbaarheid besproken. Begrijpen wij als raadsleden beter wat er aan de hand is, wat de gedachten zijn geweest bij het opstellen van beleid of plannen en kunnen ons werk als vertegenwoordiger beter geïnformeerd doen.

Of niet? Is dit alles juist achterkamertjespolitiek? Moeten we overal altijd publiek bij hebben, officiele notulen, een oficiele voorzitter etc? Mag je nooit besloten vergaderen? Wordt er op deze manier wellicht van alles bekonkeld wat beter in de openbaarheid was gebeurd?

Voorlopig hebben de tegenstanders gewonnen. Er komen geen informele bijeenkomsten meer (en moet ik nu gewoon een afspraak maken met een ambtenaar als ik wil worden bijgepraat. Dat mag namelijk wel). Ik vind het jammer. Ik ben echt van mening dat een informatieve (besloten) avond niet stiekem is, maar dat je gewoon niet altijd publiek nodig hebt. En ik hoop dat met de ontwikkelingen van bijvoorbeeld de Centra voor Jeugd en Gezin, de verdere ontwikkelingen van woonzorgcentra, de doorontwikkeling van de Wmo, wij elkaar toch weer in informele sfeer kunnen ontmoeten (ambtenaren, raadsleden en college) waarbij we domme vragen kunnen stellen en wijzer de zaal verlaten.