Ik stop met de gemeenteraad

10 Maart aanstaande is mijn laatste raadsvergadering. Ik heb besloten te stoppen als raadslid voor VVD Heiloo. En hoewel ik het heel jammer vind heb ik geen spijt van deze beslissing.

Als ik in maart afscheid neem heb ik er zes jaar op zitten. Zes jaar waarin ik met zo veel mogelijk enthousiasme, en ook heel veel plezier het liberale gedachtengoed van de VVD in Heiloo heb verdedigd. En zes jaar waarin ik zo goed mogelijk gestreden heb voor het belang van Heiloo en onze inwoners. Natuurlijk, met wisselend succes, maar wel met volle overgave.

Het lastige aan de politiek is dat je met succesvolle acties niet altijd de krant haalt, laat staan dat inwoners achteraf nog weten wat mijn rol is geweest. Zo ben ik erg trots op het feit dat met name door mijn inspanning de (WMO-)clientenraad is blijven bestaan in het jaar waarin de WVG (wet voorziening gehandicapten) afliep en de WMO (Wet maatschappelijke ondersteuning) nog niet actief was. Ik heb het gecontroleerd bij de WMO clientenraad: zelfs de voorzitter wist dit niet. Dat maakt niet dat ik er ongelukkig van ben geworden of chagerijnig. Het toont aan dat je als politicus bevlogen moet zijn, een zekere visie moet hebben op de ideale (liberale!) samenleving maar vooral idealist moet zijn. Een idealist die zich niet laat afleiden door grote krantenartikelen, roem of eervolle vermeldingen, maar vanuit een innerlijke overtuiging gewoon z’n gang gaat.

Dat ik inmiddels van alle kanten complimenten krijg over mijn functioneren in de raad en de commissie Maatschappelijke Zaken vind ik natuurlijk wel erg leuk. Zo ijdel ben ik ook wel weer. Zelfs van mensen die ik niet ken hoor ik dat ze het jammer vinden dat ik besloten heb te stoppen. En dat is plezierig, en zou me haast motiveren om door te gaan :-) .

Maar dat zit er op de korte termijn niet in. Ik heb een baan als adviseur in de gezondheidszorg en een gezin met jonge kinderen en dat samen is meer dan een dagtaak. Daar heb ik dus een aantal jaar de politiek bij gedaan  en daarmee heb ik het thuisfront beslist tekort gedaan. Nu wordt het tijd dat goed te maken.

Natuurlijk blijf ik de (lokale) politiek volgen. En als er weer onrust is in een wijk in Heiloo (zoals indertijd in de krant stond: ‘Trammelant in Termijen’) zal ik de politiek zeker weten te vinden om daar snel iets aan te laten doen. Maar me intensief bemoeien met een nota peuterspeelzaalbeleid (die ik enkele jaren geleden in eerste instantie heb afgekeurd om de betreffende wethouder de kans te geven er in tweede instantie een kwalitatief goede nota van te maken) doe ik niet . De uitvoering van de nota mantelzorgbeleid (die we zelfs twee keer hebben teruggestuurd, maar wat nu een gedegen nota is die mantelzorgers in Heiloo verder helpt) zal ik slechts vanuit de verte volgen.

Mijn weblog blijft natuurlijk bestaan. De laatste maanden is het schrijven van stukjes er wat bij in geschoten, terwijl ik toch zo veel te vertellen heb. Met name over de veranderingen in de ziekenhuiszorg. Er gaat dit jaar nog zoveel gebeuren, dat er voldoende stof is om over te bloggen. En als het goed is krijg ik daar dan ook meer tijd voor.

Graag nodig ik iedereen, die mij persoonlijk of via via heeft laten weten mijn afscheid te betreuren, nog eenmaal uit op mij te stemmen. Dat kan nog wel. Ik sta vrijwel onderaan de lijst van VVD Heiloo. Ik zal elke stem die ik krijg opvatten als bedankje voor de inspanning van de afgelopen zes jaar. Maar vergis u niet: ik kom niet terug. Uw stem gaat hiermee niet verloren want elke stem die ik krijg komt terecht bij de VVD. En elke stem is welkom om de VVD in Heiloo weer de grootste partij te maken. Met zorg voor Heiloo, met aandacht voor de financiën van Heiloo en om het eigen karakter van Heiloo te bewaren. Ik wens mijn opvolgers veel succes.

Nota mantelzorgbeleid

In de commissie Maatschappelijke Zaken van 16 november is ook gesproken over de nota mantelzorg. Ook een nota met historie. En hoewel steeds beter nog (net) niet die doelstelling die mantelzorgers in Heiloo écht helpt.

De kern van de nota mantelzorg is dat mantelzorgers in Heiloo erg gewaardeerd worden (mee eens), dat ze ondersteund moeten worden als dat mogelijk of noodzakelijk is (mee eens) maar dat tot nu toe weinig mensen gebruik maken van de mogelijkheden die de gemeente hier kan bieden (ook mee eens). En dat het belangrijkste doel van de nota mantelzorg in Heiloo is om de term mantelzorg in Heiloo bekend te maken. En dat is nu helemaal geen goed idee. 

Ik heb het laatste jaar van nabij mantelzorg meegemaakt. Van een ouder echtpaar dat ik ken zat de een in de kreukels en nam de andere de (zware) zorg op zich. Typisch mantelzorg. Maar zo werd dit helemaal niet herkend: “Wij zijn meer dan 50 jaar getrouwd. Wij hebben altijd voor elkaar gezorgd. En dat blijven we ook doen.” Dat de verzorgende hier bijna aan onderdoorging was verder niet aan de orde, laat staan het vragen van hulp als mantelzorger.

Dat wij als gemeente, gemeentelijke instellingen of gemeenteraad de term mantelzorg gebruiken is goed. Moeten we ook vooral niet veranderen. Wij zijn ingewijd in het jargon en kunnen hier best mee omgaan. Maar wij moeten ons jargon niet opdringen aan de inwoners van Heiloo die zich niet herkennen in een term die ze niets zegt.

Daarom moet de doelstelling van het mantelzorgbeleid niet zijn het bekend maken van de term mantelzorg, maar wel van de mogelijkheden die er zijn als de zorg voor je naaste je te (bijna) teveel wordt. De aandacht van de gemeente moet zich dus richten op het vinden van de mensen die hun naaste (partner, kind, ouder, buurvrouw of anders) hulp bieden en aan hen laten weten dat ze hulp kunnen krijgen om de zware last van de zorg te helpen verlichten.

De fractie van VVD Heiloo zal samen met die van GroenLinks en het CDA een tekstvoorstel indienen met deze strekking en dan hopen we dat de mantelzorgers ons als gemeente wel weten te vinden.

Nota vrijwilligersbeleid

De commissie Maatschappelijke Zaken van de gemeente Heiloo heeft zich afgelopen maandag, 16 november, gebogen over de nota vrijwilligersbeleid. Een document met een langere geschiedenis omdat wij als commissie de vorige versie niet goedkeurden.

Kern van het plan is het aanwijzen van een vrijwilligerscoordinator. Iemand die de contacten met de vrijwilligers onderhoudt, hen ondersteunt, vrijwilligers met organisaties kan verbinden en verder op de een of andere manier vrijwilligers kan helpen. Een goed idee, en dit voorziet duidelijk in een behoefte. Dit blijkt uit de goede ervaringen van de vrijwilligerscoordinator tot nu toe.

Het voorstel is echter de vrijwilligerscoördinator onderdeel te laten zijn van de Stichting Welzijn Heiloo (voorheen SOW). En dat vindt VVD Heiloo om meer dan één reden geen goed idee.

Door de vrijwilligerscoördinator bij de SWH onder te brengen lijkt het er erg op dat zij voornamelijk in het leven is geroepen voor vrijwilligers die met zorg te maken hebben, of in sociaal verband, De maatschappelijk sfeer dus. Maar het grootste aantal organisaties die in Heiloo met vrijwilligers werken zijn sportorganisaties. Die een ander type ondersteuning nodig hebben. En die misschien wel meer moeite hebben met het vinden van deze ondersteuning als deze bij de SWH is ondergebracht En dat blijkt ook wel want tot nu toe is er maar één sportorganisatie die gebruik maakt van de support van de vrijwilligerscoördinator.

Daarnaast is het niet mogelijk om onze verplichting als raadslid, controle, uit te oefenen op de SWH. Kijk, als een wethouder er een potje van maakt kan de gemeenteraad hem hierop aanspreken en desnoods bedanken voor de moeite en naar huis sturen. Dus als een vrijwilligerscoordinator niets opbrengt of verkeerde dingen doet, kunnen we in principe de wethouder erop aanspreken. Maar dit kan niet als de SWH hiervoor geld krijgt. Dan kan de gemeente er nauwelijksenige controle op uitoefenen. De fractie van VVD Heiloo is groot voorstander van de inzet van de vrijwilligerscoördinator, en is van mening dat de extra kosten die een dergelijke ondersteuning met zich meebrengt als baten (in euro’s of maatschappelijk) zich dik terugverdienen.

Maar de vrijwilligers, álle vrijwilligers, in Heiloo moeten deze coordinator wel kunnen inzetten. En dan is het voor zowel de controleerbaarheid, als de vindbaarheid van belang dat de vrijwilligerscoördinator een duidelijke plaats krijgt in de gemeentelijke organisatie.

Onze goede bedoelingen pakten maandag slecht uit.

De commissie Maatschappelijke Zaken vindt het een goed idee om ‘op lokatie’ te vergaderen. Dus niet altijd in het gemeentehuis, maar ook eens ergens anders in Heiloo. Zo hebben we al eens vergaderd bij de Stichting Welzijn Heiloo, bij de Stichting Peuterspeelzalen Heiloo  en maandag dus bij de nieuwe Springschans.

We krijgen bij zo’n vergadering eerst een rondleiding waarbij de bijzonderheden van de stichting of het gebouw worden toegelicht, en aansluitend vergaderen we dan. Enigszins improviserend want er is geen geluidsinstallatie en de meeste lokaties zijn niet zo groot dat er veel toeschouwers bij kunnen. 

Daar ging het maandag dan ook mis. Vanwege het onderwerp Jeugd OntmoetingsPlek (JOP) in plan Oost, dat door ons op de agenda was gezet, was de publieke tribune goed gevuld en dat pakte niet fijn uit. Volwassen mensen moesen op lage bankjes zitten, in de verlaagde ‘gymzaal’ van de Springschans. Insprekers (onze gasten die het woord hebben gevoerd) waren niet voor iedereen goed te horen, net zo min als de leden van de commissie.

 Ik denk dat het wel een goede vergadering is geweest, en dat zowel de commissie als de gasten hun punten over de JOP met elkaar hebben kunnen uitwisselen. De setting was helaas voor onze gasten minder gelukkig en dat is jammer. Hoe we dat een volgende keer beter kunnen doen zal van de vergaderlokatie afhangen. En meestal krijgen we niet zoveel gasten. Maar het principe om op lokatie te vergaderen is een goed idee en werkt drempelverlagend voor het publiek.

Ik hoop dat u de volgende keer weer langs zult komen.

Klantcontactcentrum in Heiloo

Ik ben er blij mee. Het gaat er eindelijk van komen. Het stond al in ons verkiezingsprogramma en het heeft even geduurd, maar nu is het er bijna: het klantcontactcentrum in Heiloo.

Stel je voor: je belt naar de gemeente, de telefoon wordt opgenomen en de medewerker weet het antwoord op bijna iedere vraag. Zodat je nauwelijks meer wordt doorverbonden. Niets meer van kastje naar muur. Gewoon antwoord op de vraag.

Zo moet het. En dat gaat er nu ook komen. In het personeelsblad van de gemeente Heiloo dat ik dit weekend in de bus kreeg wordt het KCC aangekondigd. Vanaf 1 januari 2010 moet het zover zijn. Dan is niet de hele gemeente in één keer bereikbaar, maar stap voor stap worden afdelingen ‘overgenomen’. Verstandig, want je moet wel oefenen.

Er komt één telefoonnummer. Helaas is dat niet het nummer 0900-Heiloo geworden. dat is tenminste een nummer dat iedereen kan onthouden. Wat het wel is blijkt straks na introductie.

Voordat een volledige integratie van e-mail, telefoon en website van de gemeente Heiloo een feit is zal nog wel even duren. Maar de voorbereidingen voor de eerste belangrijke stap worden nu gezet. En dat is een goed bericht.

Wet werk en bijstand – langdurigheidstoeslag

En weer gaat een nieuwe verordening het licht zien in Heiloo.

Natuurlijk is ook VVD Heiloo voor de voorgestelde langdurigheidstoeslag. Ook Heiloo heeft inwoners die een steuntje in de rug best kunnen gebruiken dus voor wie de langdurigheidstoeslag erg van pas komt.

En hoewel de wet verbiedt deze langdurigheidstoeslag automatisch uit te keren, heeft VVD Heiloo de wethouder wel op het hart gedrukt om iedereen die mogelijk in aanmerking komt voor deze toeslag hierover te informeren !

Maar helaas, wel weer een extra verordening. We komen om in de regels. En dan ziet straks niemand door de bomen het bos nog (heel toepasselijk in ons mooie Heiloo, maar dat terzijde).

Daarom hebben wij de wethouder voorgesteld de tekst op te nemen in de bestaande verordening Wet Werk en Bijstand.

Beleidsplan Wmo 2009-2012

Het College van B&W heeft ons voorgesteld om de volgende versie van het Wmo beleidsplan vast te stellen. Het eerste plan was van vorig jaar, en toen is min of meer met stoom en kokend water de eerste versie vastgesteld. Nog niet alle beleidsterreinen konden worden ingevuld, en de terreinen (prestatievelden in Wmo taal) waar we wel ambities hadden ingevuld, waren ambities die al in andere beleidsstukken waren opgenomen.

Het nieuwe plan wordt een vervolg op het oude. Klinkt logisch. Maar de wethouder had het zo opgeschreven dat het net leek of het tweede plan naast het eerste plan kwam te staan, en het plan van volgend jaar daar weer naast. Dan krijg je uiteindelijk wel een heel dik Wmo beleidsplan.

Gelukkig was dat niet de bedoeling. Natuurlijk niet, maar ja, scherp formuleren lukt niet altijd de eerste keer.

Wel wordt in de nota die nu voorligt heel veel verwezen naar nota’s van een externe partij die ze voor ons heeft opgesteld. Dat er externen zijn betrokken kan geen kwaad. Daar leer je van als organisatie (tja, ik kan natuurlijk moeilijk tegen de inhuur van externe deskundigheid zijn, als consultant bij Deloitte), maar om dan uiteindelijk je hele plan vol te zetten met verwijzingen naar die externe partij is geen goed idee. Dat moet de wethouder nog aanpassen.

2009 wordt een druk jaar. Bij het vaststellen van de begroting in november 2008 heeft de raad ervoor gekozen om alles wat nog niet duidelijk was in 2009 uit te zoeken. Dat gaat dan met name over de prestatievelden 4, 7, 8 en 9, ofwel mantelzorg, maatschappelijke opvang, openbare geestelijke gezondheidszorg en verslavingsbeleid. Welke invulling we hier gaan geven is voorgesteld, en omdat he allemaal in bijlagen was opgeschreven (namelijk alle rapporten van de externe partij) had niemand die gelezen. We komen er daarom in de komende raadsvergadering op terug.

Tenslotte heb ik de wethouder wel geadviseerd de namen van de verschillende prestatievelden duidelijker te maken. Nu heeft elk prestatieveld een hele ingewikkelde, uit de wet overgenomen, naam. Terwijl wij elk prestatieveld veel breder zien. Bijvoorbeeld prestatieveld 2 heet officieel: “Op preventie gerichte ondersteuning van jeugdgen met problemen met opgroeien en van ouders met problemen met opvoeden”. Terwijl wij in Heiloo alles met betrekking tot jeugd willen samenvatten in prestatieveld 2, en niet alleen de probleemgevallen.

Daarom stellen wij de volgende hoofdstuktitels voor:

Prestatieveld 1: Wonen, welzijn en zorg: alle activiteiten die worden uitgevoerd in het kader van de welzijnsvoorzieningen, woon(zorg)centra etcetera.

2: Jeugd: hieronder vallen alle acties, besluiten en activiteiten rond het thema jeugd

3: Informatievoorziening en cliëntondersteuning (hier verandert dus niets, maar het blijft niet erg helder. Wie heeft een betere suggestie?)

4: Mantelzorg: alle activiteiten met betrekking tot het ondersteunen van de mantelzorgers in Heiloo

5: Algemene voorzieningen: (in tegenstelling tot prestatieveld 6: individuele voorzieningen) waarin de algemene voorzieningen in Heiloo worden beschreven die voor iedereen toegankelijk zijn

6: Individuele voorzieningen: gericht op het ondersteunen van individuele mensen met een beperking.

7: Tijdelijke opvang: gericht op het bieden van tijdelijke opvang van mensen die de thuissituatie moesten verlaten.

8: Openbare geestelijke gezondheidszorg: hieronder vallen alle activiteiten die tot doel hebben de geestelijke gezondheidszorg in Heiloo te bewaken en indien nodig te verbeteren

9: Verslavingsbeleid: alle activiteiten gericht op verslavingsproblemen en het voorkómen daarvan.

Zoals ik al eerder opmerkte, de discussie uit de commissie gaat verder in de raad van 2 februari.

Het nieuwe subsidiebeleid in Heiloo

In de cie Maatschappelijke Zaken van januari 2009 hebben we de nota subsidiebeleid 2009-2012 besproken. Een goede nota, met veel verstandige aanbevelingen. Helaas is de nota niet digitaal beschikbaar. Zodra ik de tekst heb zet ik die ook on-line.

Het nieuwe subsidiebeleid in Heiloo wordt helemaal ingericht naar de Wmo. De Wmo heeft 9 prestatievelden, en we willen het subsidiebeleid inpassen in die prestatievelden.

Als voorbeeld: jeugd:

Alles rond jeugd, beleidsplannen, ambities en subsidies rond jeugd komen straks gebundeld terug onder één hoofdstuk. Wellicht een virtueel hoofdstuk, ofwel, er zijn nog steeds veel stukken over jeugd (jeugdbeleid, peuterspeelzaalbeleid, onderwijsbeleid etc) maar wel allemaal onder één noemer: wmo prestatieveld 2.

En dit betekent dat dit prestatieveld één (subsidie)budget krijgt toegewezen en dat alle subsidieaanvragen met betrekking tot de jeugd in Heiloo uit dit ene budget betaald zullen worden.
Dit maakt het subsidiebeleid veel transparanter en het wordt duidelijker waar het geld (van subsidies) aan besteed wordt. Een goed zaak dus.

Toch heeft de commissie integraal de nota subsidiebeleid 2009-2012 afgekeurd, ondanks het feit dat we ons kunnen vinden in de doelstelling. De nota die ons is aangeboden was namelijk geen beleidsplan, maar is blijven steken op de stap ervoor: een lijst van aanbevelingen van college van B&W aan ons als raad.

Met een nota met veel aanbevelingen en suggesties kunnen we eens zijn, maar kan niet worden gezien als subsidiebeleidsnotitie.

Daarom heeft de commissie geadviseerd met de subsidieverordening te komen, waar alle (overgenomen) aanbevelingen in zijn verwerkt. En eigenlijk is dat een stap te snel.
Het college zou nu eigenlijk een échte nota subsidiebeleid 2009-2012 moeten opschrijven. Dus niet een reeks aanbevelingen, maar een echte nota, waarin de aanbevelingen zijn overgenomen. En pas als die is vastgesteld, kan deze juridisch worden ‘platgeslagen’ in een verordening.

Als commissie hebben we dus een stap overgeslagen. Nu kijken of we dat proces nog kunnen terugdraaien.

Cie MZ van 17 november 2008: te veel regels in Heiloo

De agenda van de commissie Maatschappelijke Zaken van 17 november was heel lang. Een weinig interessante constatering tenzij je op de inhoud ingaat.

Op de agenda stonden de kadernota Wet Werk en Bijstand, de wijziging reïntegratieverordening, de afstemmingsverordening Wet Werk en Bijstand, het startdocument centrum voor jeugd en gezin, de Wmo, de conceptnota subsidiebeleid en het lokaal onderwijsbeleid.

Ook in het collegeprogramma van dit college van B&W komt administratieve lastenverlichting aan de orde. Om precies te zijn, in paragraaf 1.1.1 van het collegeprogramma staat als speerpunt: “minder bureaucratische rompslomp en terugdringing van de regelgeving. Jaarlijks wordt minimaal 25% van de lokale regelgeving getoetst. Ontdekte knelpunten zullen worden opgelost.”

Hoewel zelfs in een van de stukken die we bespraken (de subsidieverordening) een verwijzing naar deze paragraaf voorkwam, heb ik niet de indruk gekregen dat er naar geleefd werd. Waarom én een lokaal onderwijsbeleid (verordening 1) én de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (verordening 2) én een integraal huisvestingsplan onderwijs (verordening 3) én een nota centrum Jeugd en Gezin (verordening 4) en een subsidiebeleid (verordening 5), en een nota 1 Jeugdbeleid (verordening 6).

Al deze verordeningen zijn uiterst nuttig (ongetwijfeld), vaak nodig en soms vanuit de rijksoverheid verplicht. Maar niemand verplicht ons er zo’n zooi van te maken. Daarom stel ik voor dat we over gaan naar één verordening jeugd. En de meest voor de hand liggende plaats om alles rond jeugd neer te zetten is de verordening WMO, prestatieveld 2. De wet schrijft voor dat dit hoofstuk over jeugd gaat namelijk. En binnen dat prestatieveld (hoofdstuk) nemen we dan paragrafen op als ‘algemeen jeugd’ (beschrijft wat wij in Heiloo met en voor onze jeugd willen regelen, een paragraaf ‘onderwijs’ (beschrijft wat wij in Heiloo kunnen en willen op het gebied van onderwijs, een paragraaf ‘subsidie’ (beschrijft hoe wij in Heiloo met behulp van subsidies bepaalde doelen willen bereiken) etc.

Dit alles levert misschien niet minder papier op, maar wel veel meer inzicht en samenhang. En dan wordt het (als we een beetje op ons taalgebruik letten) ook toegankelijk voor inwoners van Heiloo die hier iets over willen weten.

Tenslotte van Wikipedia: Een verordening is een besluit van algemene strekking. En beleid is het stellen van doelen, middelen en een tijdpad in onderlinge samenhang. Liefst zijn plaats en tijd omschreven.

 


 

Alcoholbeleid in Heiloo

In de cie MZ van 15 september heeft wethouder Ouderkerken (gezondheidsbeleid) toegelicht dat de ambitie van de gemeente Heiloo om het overmatig gebruik van alcohol bij jongeren te hoog was gegrepen. Althans, volgens de GGD. Wij als commissie hebben er ons toen bij neergelegd.

Schetst onze verbazing bij het lezen van VNGMagazine van 7 november, dat ook gemeenten in West-Friesland druk bezig zijn met het terugdringen van het overmatig alcoholgebruik bij jongeren. “In 2009 moet het alcolholgebruik door 10- tot 23-jarigen met vijf procent zijn teruggedrongen. Het aantal jongeren dat drinkt moet eveneens met vijf procesn omlaag, de leeftijd waarop jongeren voor het eerst gaan dinken mag niet dalen, en de overlast als gevolg van dronken jongeren moet met vijf procent zijn geruggebracht”. 

Hebben wij in Heiloo ons laten piepelen door een GGD organisatie die er geen zin in heeft? Of is er met het alcoholgebruik in Heiloo iets anders aan de hand? Helaas heeft de wethouder nog geen antwoord gegeven.